Deze morgen brengt De Morgen vandaag een artikel dat noopt tot enige reflexie: “N-VA lanceert campagne om te tonen dat “de verandering werkt” (De Morgen 28/11/2016)
Eerst enkele nuchtere cijfers. Voor de kamer haalde NVA over gans het land 20,26 %. Voor het Vlaams parlement: 31,88. Goede cijfers maar dat betekent ook dat over het ganse land 79,74% niet stemde of niet kon stemmen voor de NVA. Op Vlaams niveau is dat 68,12%. Nog betere cijfers dus. Democratie kan niet zoals politici van winnende partijen vaak in de mond nemen, betekenen dat een goede score (maar net niet meer dan een vijfde of een derde van de stemmen) gelijk staat aan “de burger heeft gekozen, de burger heeft beslist, wij zijn de baas”. Dit om alles toch even de feiten in een juist perspectief te plaatsen.
NVA heeft gewonnen met de sterke slogan “De kracht van verandering”. Met de hulp van de traditionele politiek die door een steeds afstandelijker beleid de kiezer deed snakken naar die verandering. Maar daar begint het al. Verandering!!! Wat betekent dat? Welke verandering? Ik wil ook verandering maar ik vermoed dat mijn gewenste verandering niet dezelfde is als de verandering van de vroegere Vlaams Belang kiezer. Ik vrees zelfs dat in hoofde van de kiezers er duizenden verschillende veranderingen zweven. Dit betekent dat het woord “VERANDERING” voor alle kiezers een andere inhoud heeft.Net als het woord “overlast” is “verandering” een containerbegrip. Het klinkt heel duidelijk maar inhoudelijk zegt het niets.
Over die verandering dan. “De verandering werkt”. Dat is zeker. Maar de wansmaak die dit met zich mee brengt is onuitstaanbaar. De vraag is dan ook hoe Bart De wever in Gods naam dit verhaal positief zal gaan uitleggen. De vraag is ook: “hoe is het mogelijk dat de oppositie er maar niet in slaagt om de negatieve effecten van al die verandering te laten doordringen in de geesten van de mensen. Zo moeilijk kan het niet zijn. Zowat alles en iedereen wordt er mee geconfronteerd. (Wellicht met uitzondering van een kleine elite).
Wat heeft die verandering ons gebracht? Meer jobs? Weinig van te merken. Een geluk bij een ongeluk: er gaan steeds meer mensen met pensioen. Minder armoede? Ik vrees dat de tendens van stijgende armoede de komende jaren niet zal ombuigen. Integendeel. Door bijvoorbeeld het hoger belasten van basisbehoeften (Electriciteit van 6% BTW naar 21%) kan je alleen maar meer armoede krijgen. En daar helpt een één euro maaltijd zeker niet bij. Meer nog: het fenomeen van “de working poor” neemt gigantische uitbreiding.
Daar bij aansluitend: activering. Ben je werkloos dan loop je maar beter de sloffen van je lijf om ofwel te solliciteren naar jobs die er niet zijn of om uiteindelijk een job aan te nemen waarvan het loon je nestelt in dezelfde armoedecyclus waar je wil uit ontsnappen. Van een stimulans gesproken. Speel je het spel niet mee, dan loop je het risico helemaal niets meer te krijgen.
De kloof arm – rijk is nog nooit zo snel gegroeid. In plaats van grote vermogens extra te belasten wordt een paradijs gecreëerd voor wie veel geld heeft. Zogezegd vanuit de bedoeling: koester het kapitaal en ze zullen wel voor jobs zorgen. Ik vrees dat datzelfde kapitaal voor ieder 4 euro voordeel er beleefdheidshalve ééntje investeert en de andere drie doorsluist naar de aandeelhouders, het buitenland of belastingparadijzen.
De verandering heeft zowat alle sectoren van de samenleving een behoorlijke schop gegeven. De culturele sector. Het is er niet beter op geworden. De sociale sector. Dat is een leuke. De kracht van verandering heeft meer geld in deze sector gepompt dan alle vorige regeringen. Alleen is er een probleem met de besteding. Waar voeger middelen aangewend werden vanuit een zuiver sociaal oogpunt: “hoe kunnen we de meest maatschappelijk kwetsbaren ondersteunen” gaat men nu uit van een andere finaliteit: hoe kan de sociale sector ervoor zorgen dat de midden en hogere klasse zo weinig mogelijk (over)last heeft van al die maatschappelijke kwetsbaarheid. Een voorbeeld:
Het sturend beleid vanuit Antwerpen, zelf uitgeroepen hoofdstad van Vlaanderen en burcht van de schaduw premier. Bart De Wever: burgemeester van Antwerpen (pree 1), partijvoorzitter (pree 2 of is dat gratis), 99% onwettig afwezige parlementair (dikke pree 3), betaalde nevenfuncties (pree 4,5, …). Hopelijk kan hij hier zijn rekeningen mee betalen. Groot voordeel: hij woont naast Mevrouw Leemans, zijn vriendin.
Oeps even scheef gereden. Terug naar een voorbeeld dus:
De sociale sector in Antwerpen. Zonder enige evaluatie worden goed werkende projecten op de commerciële markt gekatapulteerd. Kwestie van meer jobs in de privé te creëren? Maar dat terzijde. De “Vaart”, inloopcentrum voor daklozen wordt schaamteloos overgeheveld naar de beveiligingsfirma G4S. Eén van de “positieve” factoren die tot deze beslissing hebben geleid is het langer en meer open zijn van het inloopcentrum. Leuk, hoor ik je denken. De achterliggende finaliteit is echter niet: “meer hulp aan de meest kwetsbaren”, maar wel “meer van dat gespuis meer van de straat houden”. Professionele begeleiding komt pas op de tweede plaats en dan ook nog eens in functie van het wegwerken van “overlast”.
Ook langdurige woonbegeleiding gaat op de schop. Gedaan met lange begeleidingen of professionele vriendschappen. Trajectdenken en casuïstiek. Met sterke inmenging van de stad op alle niveaus. Beroepsgeheim? In de prullenbak.
De kracht van verandering. In deze tekst slecht enkele bedenkingen. Eigenlijk kan deze tekst, mocht hij de ambitie hebben volledig zijn, de vorm van een boek aannemen. Een boek, niet zozeer OVER de verandering, dan wel over de WANSMAAK die deze verandering met zich meebrengt.
Om af te sluiten nog een leuke: de democratische principes van de “kracht van verandering”. Nooit ga ik de uitspraak vergeten van Homans (toen schepen van (a)sociale zaken in Antwerpen): Protesteren tegen mijn beleid van besparingen, dat is dan solliciteren voor nog meer besparingen. met andere woorden: “sois belle et tais-toi” of zoals die Franstalige succeshow “Sois Belge et tais-toi”.
Wordt vervolgd.
Marc Vercoutere 28/11/2016 en dat op maandag.©
Je bericht is verzonden
marcvercoutere 